Podróż, sztuka, spotkanie – Uniwersytet Ignatianum na 18. konferencji ECArTE w Puli

W dniach 8–11 września 2026 roku w Puli w Chorwacji odbyła się 18. European Arts Therapies Conference, organizowana przez ECArTE – European Consortium for Arts Therapies Education. Tegoroczna konferencja nosiła tytuł „Ithaca – Repetition and Return in the Arts Therapies” i czerpała inspirację z poematu „Ithaka” Konstandinosa Kawafisa oraz motywu podróży i powrotu obecnego w Odysei Homera.

W wydarzeniu uczestniczyła Joanna Zubel, pracownik Zakładu Arteterapii i Edukacji Artystycznej oraz reprezentantka Uniwersytetu Ignatianum w Krakowie w ECArTE. Konferencja zgromadziła środowisko arteterapeutyczne z całego świata – specjalistów reprezentujących różne obszary terapii przez sztukę, badaczy, nauczycieli akademickich i praktyków. W wydarzeniu wzięli udział przedstawiciele ponad 40 krajów.

Cztery dni konferencji wypełniły wykłady, prezentacje, warsztaty i spotkania tematyczne, stwarzające przestrzeń zarówno do poznawania najnowszych kierunków rozwoju arteterapii, jak i do dzielenia się doświadczeniami płynącymi z badań, praktyki terapeutycznej oraz edukacji. Była to również wyjątkowa okazja do rozmów o realizowanych i planowanych projektach, programach kształcenia, inicjatywach badawczych oraz możliwościach współpracy międzynarodowej.

Szczególnie inspirującym elementem programu były wystąpienia keynote. Steph Brittain i Ben Haggarty zaprosili uczestników do storytellingowej podróży przez historie związane z Odyseją. Opowieść, mit i doświadczenie spotkały się tutaj w niezwykle sugestywnej formie, otwierając przestrzeń do refleksji nad znaczeniem podróży, powrotu, przemiany i ludzkiego doświadczenia.

Drugim wyjątkowym momentem był wykład Salvo Pitruzzelli, poświęcony „geometrii uzdrawiania”. Było to wystąpienie głęboko filozoficzne i poruszające, skłaniające do namysłu nad relacją pomiędzy sztuką, człowiekiem, procesem terapeutycznym i doświadczeniem transformacji.

Istotnym wymiarem konferencji było także sieciowanie. Dziesiątki rozmów prowadzonych podczas sesji, warsztatów i spotkań kuluarowych pozwoliły na wymianę doświadczeń z przedstawicielami różnych ośrodków i środowisk. Ważnym punktem była również spotkanie reprezentantów ECArTE, będąca przestrzenią rozmowy o rozwoju europejskiej współpracy w obszarze edukacji i terapii przez sztukę. Joanna Zubel uczestniczyła ponadto w pracach grupy roboczej Arts and Health, poświęconej relacji pomiędzy sztuką, zdrowiem i dobrostanem.

Konferencja była więc nie tylko wydarzeniem naukowym i dydaktycznym, lecz także miejscem, w którym mogły pojawić się nowe wspólne pomysły, inicjatywy i kierunki współpracy. Takie spotkania są szczególnie ważne dla rozwoju arteterapii jako obszaru łączącego refleksję naukową, edukację, praktykę terapeutyczną oraz twórcze doświadczenie.

Wyjątkowość tegorocznego wydarzenia podkreślało również jego miejsce. Pula i Istria, region o niezwykle bogatej historii i kulturze, stanowiły naturalne dopełnienie konferencyjnego programu. Sama organizacja wydarzenia zasługiwała na uznanie – konferencja została przygotowana z dużą dbałością o uczestników, a poszczególne elementy programu pozwalały doświadczać zarówno akademickiego, jak i artystycznego wymiaru spotkania. Oficjalne otwarcie odbyło się w Teatrze Narodowym, natomiast główna część wydarzenia miała miejsce na kampusie Uniwersytetu w Puli.

Bliskość sztuki w jej różnych wymiarach – teatralnym, narracyjnym, wizualnym, performatywnym i kulturowym – doskonale współgrała z charakterem środowiska arteterapeutycznego. To właśnie połączenie solidnej bazy naukowo-badawczej i dydaktycznej z bezpośrednim doświadczeniem sztuki stanowi jedną z jego szczególnych wartości.

Udział Uniwersytetu Ignatianum w 18. konferencji ECArTE w Puli był zatem okazją nie tylko do poznania aktualnych kierunków rozwoju terapii przez sztukę, ale także do wzmacniania międzynarodowej obecności uczelni, rozwijania relacji z ośrodkami zajmującymi się arteterapią oraz poszukiwania nowych możliwości współpracy.

Tegoroczna „Ithaka” pozostawia więc coś więcej niż wspomnienie konferencji. Pozostawia rozmowy, inspiracje, nowe pytania i pomysły, które mogą towarzyszyć dalszej drodze – zarówno w badaniach i dydaktyce, jak i w praktyce arteterapeutycznej.